از سال ۱۳۷۵ و همزمان با گسترش فعالیتهای رفاهی و اجتماعی، موضوع تأمین ارزاق اساسی و حمایت معیشتی نیز بهصورت منظم و برنامهریزیشده در دستور کار قرار گرفت. در آن سالها، با هدف ارتقای سطح رفاه پرسنل و همچنین کمک به معیشت اقشار مختلف مردم خصوصاً برای بیماران و خانواده های تحت حمایت مجموعه، توزیع ارزاق و بنهای معیشتی بهعنوان یکی از خدمات مهم و اثرگذار آغاز شد.
بنهای ارزاق معمولاً شامل کالاهای اساسی و مورد نیاز خانوار مانند برنج ، روغن ، رب ، گوشت ، مرغ و سایر نیاز های اساسی خانوار بوده و تلاش میشد کیفیت، تنوع و کفایت اقلام بهگونهای باشد که پاسخگوی نیاز واقعی مردم و پرسنل باشد. در طول سالها، فرآیند تأمین و توزیع ارزاق با تجربهاندوزی بیشتر، منظمتر، شفافتر و هدفمندتر شد و همواره سعی بر آن بوده است که کرامت دریافتکنندگان حفظ شود.
ادامه این روند نشاندهنده تعهد پایدار به مسئولیت اجتماعی و توجه ویژه به معیشت افراد بوده بهگونهای که تأمین ارزاق تنها یک اقدام مقطعی در نظر گرفته نشده است بلکه بهعنوان بخشی جداییناپذیر از خدمات رفاهی و حمایتی در نظر گرفته شده. این رویکرد در سالهای بعد نیز متناسب با شرایط اقتصادی جامعه، نیازهای پرسنل و توان اجرایی، بهروزرسانی و حتی تقویت شده است.امروزه نیز این سابقه ارزشمند، پشتوانهای برای ادامه مسیر خدمترسانی در حوزه معیشت و رفاه بوده و تلاش میشود با برنامهریزی دقیقتر، استفاده از ظرفیتهای جدید و افزایش اثربخشی، این خدمات با کیفیتی بالاتر و گسترهای وسیعتر ارائه شود.
در حافظه موقت کپی شد